Wat zijn tapas?
Een beknopte geschiedenis over oorsprong en traditie

"La tapa" kan eigenlijk worden beschouwd als voedsel wat er voor dient om de tijd uit te houden tussen lunch en avondeten. Sommigen denken dat de tapa is ontstaan door Spaanse koning Alfonso de 10e, die omdat hij ziek was, kleine hapjes van zijn voedsel nam in combinatie met wat wijn. Eenmaal hersteld van zijn ziekte, gaf de koning opdracht om voortaan geen wijn meer te serveren in Spanje, zonder dat er een hapje bij werd geserveerd.
 
  Dit verhaal kunnen we vergeten als we in overweging nemen dat de eerste tapa ontstond door de behoefte van boeren en werklui in de bouw om tussendoor wat kleins te eten zodat ze het wat beter volhielden tot aan de hoofdmaaltijd. Deze maaltijd, een zeer vette, zette hun lichaam zo aan de gang dat ze een 'siësta' nodig hadden om het voedsel goed te kunnen verteren.
Deze 'siësta' duurde al snel enige uurtjes. Het vetgehalte van de snack vroeg om wat wijn, de alcohol bevorderde de spijsvertering en warmde het lichaam op in de winter.
In de zomer wordt in het zuiden de 'gazpacho' (koude tomatensoep) gedronken, in plaats van wijn wat het lichaam onnodig warm laat worden in plaats van de gewenste verfrissing.

Toen de 'botillerias' (bottle-shops) en 'tabernas' (tavernes) in heel Spanje opkwamen, bleef de wijze van de koning bestaan. Om deze reden werden de geserveerde glazen wijn afgedekt met een plakje gerookte ham of kaas, met twee doelen: ten eerste werd hiermee voorkomen dat insecten of andere kleinigheden in de drank terechtkwamen en ten tweede werd er bij de drank iets gegeten waardoor de alcohol beter werd verwerkt door het lichaam.
We kunnen er wel vanuit gaan dat deze versie de juiste is en hiermee "la tapa" was geboren in Spanje.
Een stukje voedsel dat diende als deksel op het glas (tapa betekent in het Spaans immers deksel). Een Spaanse traditie was hiermee geboren, eentje die inmiddels al ver over de grenzen is geadopteerd.

 
 

De lange tijd die er over heen gaat tussen ontbijt, heel vroeg in de morgen, en het middagmaal, dwong de Spanjaarden ertoe om zich te vergrijpen aan een 'tentempié' (snack), aperitief of de 'tapita', met als bijkomstigheid dat de mensen tijdens het nuttigen de tijd hadden om van gedachten te wisselen over hun werk en dergelijke.
Dit maakte het eten van de tapa tot een gezellige aangelegenheid. Een traditionele drank die wordt gedronken bij een tapa is een gekoelde droge fino sherry. Sangria en verschillende lokale wijnen en bier blijven natuurlijk ook favoriet.

De tapa recepten variëren door de afwijkende smaken en de traditionele gastronomische gewoontes van de verschillende streken. Maar gewoonlijk worden er wel altijd olijven en droge noten geserveerd. Samen met de olijven, stukjes knoflook of gerookte ham of worstjes, plakjes kaas of ham werden de hapjes wereldberoemd. Niet meer tot doel om het glas af te dekken, maar met een veel groter doel: de mensen bij elkaar brengen tijdens het nuttigen.
Inmiddels worden er wereldwijd steeds nieuwe tapas geboren, die worden bereid uit verschillende soorten voedsel. Of het nu gaat over vlees, vis, groenten of eieren; al deze ingrediënten kunnen worden gebruikt voor de bereiding van tapas.

 
  Tapas kennen ook hun gefrituurde variaties. De bekende calamares, kaaskroketten, pikante aardappeltjes, worstjes maar ook albondiga's (gehaktballetjes) zijn in de meeste zaken waar ze tapas verkopen wel te krijgen. Maar ook minder bekende, zoals aubergines, of smakelijke sperziebonen. Vul je dit dan nog aan met een tortilla (aardappel omelet), sardines en gamba's dan heb je een totale en complete maaltijd binnen.
Dit laatste heeft er dan tot geleid dat je eigenlijk geen hapje tussendoor meer nuttigt, maar een complete maaltijd, iets wat je er toe brengt om één van de Nederlandse tapasbars of -restaurants te bezoeken.